Met beide voeten op de beugels. En wat, als de vrouw* nu eens baas zou zijn over haar intieme delen?
Met beide voeten op de beugels. En wat, als de vrouw* nu eens baas zou zijn over haar intieme delen?
Du 27 juin au 29 novembre 2026
De tentoonstelling kwam tot stand door samenwerking tussen de teams van de Secteur des Arts plastiques de la Province de Hainaut en de teams van de vzw Office de Tourisme – Musée de l’Hôpital Notre-Dame à la Rose in Lessen.
Ik zou een tweede boek kunnen schrijven, Op een dag kon ik niet meer… naar de gynaecoloog gaan, en ik verzeker je dat het een bestseller zou worden, vertaald in zo’n dertig talen. Met zovelen zijn we immers die ons vernederd en gekleineerd voelen, met de voeten op de beugels, als oude roestbakken waaraan monteurs staan te wroeten, terwijl we lijdzaam moeten toezien, hoe ze vergeten dat er aan het andere uiteinde van die vagina, een persoon, een mens ligt.
Ovidie, La chair est triste hélas, Points, Ed. Julliard, 2023, P.17
Liggend in de stoel, beide voeten rustend op het koude metaal van de beugels, de benen gespreid, het geslacht ontbloot; het speculum staat op het punt de warme holte binnen te dringen die leidt naar de zogenaamde vrouwelijke geslachtsorganen, klaar voor het gynaecologisch onderzoek. Vanuit deze stoel, met gekanteld bekken, in een kwetsbare positie die tegelijkertijd volledig is vastgelegd door de regels van het medisch onderzoek, kunnen ontklede patiënten zich met recht beroofd voelen van de regie over hun eigen intimiteit.
Vertrekkend vanuit medische handelingen die niet altijd met volle instemming gebeuren en instrumenten die sinds hun uitvinding nauwelijks zijn veranderd, wil deze tentoonstelling de rol van de man in de medicalisering en instrumentalisering van het intieme vrouwenlichaam in vraag stellen. Deze in wezen patriarchale visie wordt geïllustreerd door het werk van hedendaagse kunstenaars, die in dialoog treden met de collecties van het Hospitaal Notre-Dame à la Rose. Die historische collecties herinneren ons er namelijk aan dat de geschiedenis van de gynaecologie, sinds haar ontstaan in de 19de eeuw, als het ware geschreven is door de hand van de man. Nochtans waren het tot de 17de eeuw de vrouwen zélf – genezeressen, vroedvrouwen, heksen… – die de kennis over hun anatomie en de werking ervan aan elkaar doorgaven.
Van klinische observatie tot de blik op seksualiteit en de medische begeleiding van het moederschap: deze tentoonstelling opent de deur naar nieuwe perspectieven. Perspectieven die hopelijk meer respect tonen voor de intimiteit en de autonomie van vrouwen, maar óók voor de kennis die zij zelf bezitten over hun lichaam en gezondheid.
Wat als vrouwen vanaf nu de regie over hun intieme lichamelijke ervaringen zouden heroveren, om zo weer het levende, handelende subject te worden, in plaats van een object dat ter beschikking wordt gesteld?
* Bedoeld zijn alle personen die zich met het begrip ‘vrouw’ identificeren
Tentoongestelde kunstenaars:
- Fanny Alet
- Nathalie Amand
- Giuseppe Arnone
- Chiara Bambusa
- Priscilla Beccari
- Camille Dufour
- Emelyne Duval
- Victoria Lepourcq
- Karine Marenne
- Maxence Mathieu
- Romina Remmo
- Alessandra Pirronitto
- Johanna Santamaria
- Vany Verdelli
Info en reservering : www.notredamealarose.be of +32 (0)68/33 24 03